فواید وآثاری را که بر درد و غم می توان مترتب نمود :

1-بیداری و به خود آمدن یعنی همان"یقظه"شهیدچمران در ای باره می فرماید:

"درد، دل آدمی را بیدار می کند.روح را صفا می دهد،غرور و خودخواهی را نابود می کند،نخوت و فراموشی را ازبین میبرد،انسان را متوجه وجود خود می کند.انسان گاه خودش را فراموش می کند که بدن دارد،فراموش می کند که چقدر ضعیف است،فراموش می کند که مسافرالی الله است که باید کجا برود."

رسول خدا(ص)در این باره می فرمایند:بلای بزرگ با اجر بزرگ پاداش داده می شود و هرگاه خداوندبنده ای  را دوست بدارد،به بلای بزرگ گرفتارش سازد .پس هرکه راضی شود،نزد خدا برای او رضا باشد و هرکه ناراضی باشد برایش غضب."

2-شهید چمران درباره ی فایده ی دوم درد می فرماید:

    "خدایا! تو را شکر می کنم که باران تهمت و دروغ و ناسزا علیه من سرازیر کردی تا در میان توفان های وحشتناک ظلم و جهل و تهمت غوطه ور شوم و ناله ی حق محو ونابود گردد ودر دامان عمیق و پر شکوه درد،سر به گریبان فطرت خود فرو برم و درد ورنج علی (ع) را تا اعماق روحم احساس کنم."

بنابراین درد وغم لازمه ی بیدار شدن، شستشو دادن فطرت از زنگارها، آلودگی ها، غبارهای غفلت، دنیا زدگی هاو گناهان است.

زمزم عشق

درباره بعضی از آدم ها نمی شود چیزی گفت و البته تنها می توان شنید و شنید وشنید. آدمهای با اعتبار همین طورند،

یعنی برای گفتن از آنها اعتبار لازم است، تا حرفت خریدار داشته باشد. شهید چمران از همین آدمهاست. درباره اش فقط می توان شنید.

نگارنده این سطور برای خود اعتباری نمی شناسد تا این مروارید بی دلیل را قیمتی بسنجد. شاید تنها هنر ما این بوده که شنیدنیها را کنار هم بچینیم، تا این در یگانه خود بتابد و عظمتش آشکار گردد. و صد البته با این همه بی اعتباری نمی توان از احساس نابی که با شنیدن نام این مرد بزرگ در جان روح ما تجلی می نشیند آسان گذشت و سختی به زبان نیاورد .

چمران برای من و همه آنهایی که با جنوب نسبت دارند ، یک حجت است. یعنی اینکه هیچ افقی دور از دسترس ما نیست . این افق می تواند خانه ای قدیمی باشد درجنوب شهر تهران ، مثل همه خانه های جنوب شهر، و یا نه در یتیم خانه ای در جبل  عامل لبنان.

بین خودمان باشد هر گاه که خواسته ایم علی (ع) را در کوچه پس کوچه های تهران به باور بنشانیم این تنها  وتنها چمران است که صدای زنگ دوچرخه اش از برابر چشمهایم عبور می کند و مرا در حسرت کودکانه کوفه شریک می کند .

اما نه ! انگار روی شانه های چمران این اندوه ابوذر است که در کوچه های بیروت جا بجا می شود، اندوهی به وسعت غر بت شیعیان جهان، به وسعت چاه خانه فاطمه (س) .

خدای من! این آدم جغرافیای شیعه است.

نه، راستش را بخواهید حالا خوب که دقت می کنم میبینم میتوانم از او بنویسم و از او بگویم،این یعنی که اعتبار دارد.

اما کدام اعتبار؟شیعه علی (ع)بودن.همین کافیست!

ابراهیم ترکی

چمران عزيز با عقيده پاک خالص غير وابسته به دستجات و گروههاي سياسي و عقيده به هدف بزرگ الهي جهاد را در راه آن از آغاز زندگي شروع و به آن ختم کرد . او در حيات با نور معرفت و پيوستگي به خدا قدم نهاد و در راه آن به جهاد برخاست و جان خود را نثار کرد . او با سرافرازي زيست و با سرافرازي شهيد شد و به حق رسيد .

هنر آن است که بي هياهوي سياسي و خودنمايي هاي شيطاني براي خدا به جهاد برخيزد و خود را فداي هدف کند نه هوي و اين هنر مردان خداست .

او در پيشگاه خداي بزرگ با آبرو رفت روانش شاد و يادش به خير .

و اما ما مي توانيم چنين هنري داشته باشيم ؟ با خداست که دستمان را بگيرد و از ظلمات جهالت و نفسانيت برهاند

فرازی ازپيام امام خميني رهبر انقلاب اسلامي به مناسبت شهادت دکتر مصطفي چمران

تصویر با اندازه واقعی در ادامه مطلب

"خدایا تو را شکر می کنم که به من درد دادی و نعمت درک درد عطا فرمودی"

یکی از مواردی که در نیایشهای شهید چمران زیاد به چشم می خورد بحث"درد و غم"است.یکی از دلایل کوتاه بودن عمر پیامبر اکرم(ص)مولا امیرالمومنین(ع)و سایر ائمه یقینا اجابت این دعا بود که خدایا"مادیگر نمی توانیم درد فراق تو را تحمل کنیم"

میبینیم که شهید دکتر چمران چون در جبهه جنگ در انتظار لحظه های دیدار بود این فراق را بیشتر احساس می کند و لذا ر نج را زیاد در نیایش این عزیز می بینیم:

"خدایا تورا شکر می کنم که غم را آفریدی و بندگان مخلص خود را به آتش آن گداختی و مرا از این نعمت بزرگ توانگر کردی ."

آری بر همه مواهب الهی می توان شکر کرد ،جز درد و غم ،چرا؟

شهید در ادامه می فرماید :"درد و غم از وجودم اکسیری ساخت که جز حقیقت چیزی نجوید ،جز فداکاری راهی برنگزیندو جز عشق چیزی از آن ترشح نکند."

درد و غم وجود انسان را اکسیر می کند و ناخالصی ها را از وجود انسان دور می کند >خاصیت این اکسیر شدن آن است که انسان دیگر چیزی جز حق نمی جوید.

منبع:زمزم عشق

دکتر امیر کمالی
اولین کاردار سفارت ایران در لبنان

ساجد

 شهید چمران ماشین مرسدسی داشت که بر آن سوار می شد. به یاد می آورم که وقتی ایشان از بیروت به مقصد اردوگاه آموزشی "جنتا" که در جاده بریتال بود، خارج می شد، هنگامی که  از منطقه "نبی شیث" می گذشت، به خانه ای می رفت و بر زمین می نشست و از غذای اهل روستا می خورد. ما، در روستا کشتی گیری مجرب و ماهر داشتیم، .............

به نقل ازحبيب‌اله فاضلي
دانشجوي دكتري انديشه سياسي در دانشگاه تهران

ادامه مطلب.......

چمران در بيان يادگار امام:

حجت الاسلام و المسلمين حاج سيداحمدآقا خميني(ره) از جمله افرادي بودند که شناختي جامع نسبت به شخصيت شهيد چمران داشت. به فرازي از بيانات ايشان در خصوص اين سردار رشيد اسلام توجه کنيد:

“دکتر چمران واقعا آدم فوق العاده اي بود. آدمي بود که در عين اينکه از نظر سواد از کسي کم نبود از نظر خداشناسي و روح تقوي هم از هيچ کس کم نبود... از کساني بود که خيلي به امام معتقد بود... امام را دوست داشت و به امام عشق مي ورزيد... چمران شخصي بود که نظيرش را در عدم خودنمايي نمي توان سراغ داد. او ياور بيچارگان مستضعفين بود. دلاوري بود که سخت از حضور در معارک سياسي پرهيز داشت. چمران نمونه آه و سوز و گداز سربازان صدر اسلام بود و به خاطر همين بود که امام او را سردار بزرگ اسلام ناميدند.”

مرحوم حاج احمدآقا در ادامه سخنان خويش از شهيد چمران به عنوان “حمزه زمان” ياد کرده و گفته است:“او مرد علم وعمل بود. علمش هم در پرده ابهام ماند. کمتر کسي از فضل و دانشش خبري داشت... او ناصر خدا رسول و مردم مسلمان سراسر جهان بود.”

*

چمران به روايت دختر «جبل عامل »

*

او يك هنرمند بود
*

آخرين وداع نيايش مصطفي قبل از شهادت

ادامه مطلب.....

                                  هیچ کس چمران نیست

                                فقط چمران چمران است

                اسطوره ای که همه کس قادر به درک او نیست.

        <<  شهید مصطفی چمران >>

ادامه مطلب..........