بارها قسم نامه دکتر چمران را خوانده ام و هر بار با حقیقتی ارزشمند آشنا شدم ، حقایقی که می توان به قداست آنها سوگند یاد کرد .

وقتی کسی چون چمران به پاوه و مقاومتی که در آن صورت می گیرد و یا به کردستان و مردمش سوگند

می خورد من به حرمت خاک و سرزمین مادری بیشتر معتقد می شوم.

اگر او فریاد و عرق سربازی را شایسته قسم خوردن می داند و اگر به شرف و خون و شهادت و رسالت و انقلاب سوگند یاد می کند من در می یابم که زندگی رویدادی با مفهوم تر از آن است که بتوان در حصار

 مادی گرایی خلاصه اش کرد.

آه و اشک ، ضجه و درد در قسم نامه یعنی نهاده شدن عناصری در سرشت آدمی که او را در تمام جهان هستی ممتاز می گرداند ، عناصری مقدس که می توانند شاهد بین آدمی و آفریدگارش باشند .

و در پایان وقتی به دلایل او برای سوگند یاد کردن می رسم از خود می پرسم چگونه می شود در هجوم  آرزوهای وسوسه انگیز ، آرزوی پاسداری از آب و خاک و گسترش عدل و داد را داشت و برای  اثبات راستی گفتار خدای بزرگ را شهید و شاهد قرارداد.  

نویسنده :ترجیحا ناشناس

من مسئوليت تام دارم که در مقابل شدايد و بلايا بايستم، تمام ناراحتی ها را تحمل کنم، رنج ها را بپذيرم، چون شمع بسوزم و راه را برای ديگران روشن کنم، به مردگان روح بدمم. تشنگان حق و حقيقت را سيراب کنم.

ای خدای بزرگ، من اين مسئوليت تاريخی را در مقابل تو به گرده گرفته ام و تنها تويی که ناظر اعمال منی و فقط تويی که به او پناه می جويم و تقاضای کمک میکنم

من بايد بيش تر کار کنم، از هوی و هوس بپرهيزم، قوای خود را بيشتر متمرکز کنم و از تو نيز ای خدای بزرگ می خواهم که مرا بيش تر کمک کنی....ادامه مطلب

مجموعه انسان و خدا

خدايا خسته و وامانده ام، ديگر رمقی ندارم، صبر و حوصله ام پايان يافته، زندگی در نظرم سخت و ملالت بار است؛ می خواهم از همه فرار کنم،میخواهم به  کنج عزلت بگريزم. آه دلم گرفته، در زير بار فشار خرد شده ام.

خدايا به سوی تو می آيم و از تو کمک می خواهم، جز تو دادرسی و پناه گاهی ندارم، بگذار فقط تو بدانی، فقط تو از ضمير من آگاه باشی. اشک ديدگان خود را به تو تسليم می کنم.

خدايا کمکم کن، ماه هاست که کمتر به سوی تو آمده ام، بيشتر اوقاتم صرف ديگران شده.

خدايا عفوم کن. از علم و دانش، کار و کوشش، از دنيا و مافيها، از همه دوستان، از معلم و مدرسه، از زمين و آسمان خسته و سير شده ام.

خدايا خوش دارم مدتی در گوشه خلوتی فقط با تو بگذرانم. فقط اشک بريزم، فقط ناله کنم و فشارها و عقده های درونی ام را خالی کنم.

ای غم، ای دوست قديمی من، سلام بر تو، بيا که دلم به خاطرت می تپد.

ای خدای بزرگ، معنی زندگی را نمی فهمم. چيزهايی که برای ديگران لذت بخش است، مرا خسته میکند. اصلا دلم از همه چيز سير شده است، حتی از خوشی و لذت متنفرم. چيزها يیکه ديگران به دنبال آن می دوند، من از آن می گريزم، فقط يک فرشته آسمانی است که هميشه بر قلب و جان من سايه می افکند. هيچگاه مرا خسته نمی کند. فقط يک دوست قديمی است که از اول عمر با او آشنا شده ام و هنوز از مجالست )با( او لذت میبرم.

فقط يک شربت شيرين، يک نورفروزنده و يک نغمه دلنواز وجود دارد که برای هميشه مفرّح است و آن دوست قديمی من غم است.

١٢ می ١٩٦١

مجموعه انسان و خدا

جملات تو برای من عبادت به همراه می آورد ،  مگر نه اینکه تفکر، خود عبادت محسوب می شود ،  من می اندیشم به هر واژه ای که تو روزگاری با ایمان و تفکر به آن رسیده بودی ، می اندیشم و اندیشیدن خود را عبادت می دانم چرا که رنگی از دروغ و تزویر نه در گفتار تو و نه در اعمالت نمی بینم ، وقتی تو

 می گویی فقط به خاطر خدا من باور می کنم ، چرا که خدا نیایش دروغ گویان و ریا کاران را در طول زمان نگاه نمی دارد و به گوش آیندگان نمی رساند .

وقتی تو می گویی:

 من چیزی از تو نمی خواهم ، من سرباز گمنامم ، من درویشی سر و پا برهنه ام ، وهنگامی که چشم از جهان فرو می بندم می خواهم هیچ چیز نداشته باشم ، می خواهم تلاشم فقط به خاطر خدا باشد ، می خواهم از هر شائبه خودخواهی و خود بینی بدور باشم ، می خواهم بسوزم تا راه را روشن کنم ، می خواهم رسالت بزرگ اسلامی تحقق پذیرد ، و این تحقق بزرگترین پاداشی است که مرا خوشحال میکند ، راستی که چه پاداشی بزرگتر از پیروزی رسالت محمدی (ص) ، از گسترش عدل وعدالت ، از سیطره انسانیت ، از نفوذ حق و عدالت بر همه انسان ها است ........ ( برگرفته از کتاب کردستان )  

من باور می کنم .

یادم می آید آن روزها که دستنوشته های شهید چمران را می خواندم و اشک می ریختم و در دلم امید و آرزوی پیوستن به قافله نور زیاد بود و لحظه های زندگیم رنگ و بویی از جنس خواسته های متعالی داشت و رویاهای بزرگ و عاشقانه.

اما امشب که پس از مدتها دوباره چشمانم را اشک نمناک کرد ،خود را در وضعیتی سخت و دشوار می بینم .

دلم تنگ است،می بینم که امتهانهای الهی بر من گذشته اند و همچنان بهت زده نگاه می کنم این جریان تلخ را.

امشب پس از مدتها به آسمان نگاه کردم ماه را دیدم که همچنان آرام و ساکت نظاره گر ما است.

آنقدر در دنیا وهیاهوی هیچ و پوچ غرق شده ام که حتی به ماه هم نگاه نکردم که ببینم بالای این زمین کوچک و محدود هنوز خلقت و حیات ادامه دارد و چشمان به زمین دوخته شده را هرچند لحظاتی به سوی آسمان بدوزم و آرامش آن بالا را با تمام وجود و ادراکم احساس کنم .

خدایا در این لحظات سخت تنها به تو امید دارم ،ناامیدم از خود و نفس سوداگرم،اما می دانم که تو بزرگ و باشکوهی و همه چیز دردست باقدرت تو است.

1/2/87

فواید وآثاری را که بر درد و غم می توان مترتب نمود :

1-بیداری و به خود آمدن یعنی همان"یقظه"شهیدچمران در ای باره می فرماید:

"درد، دل آدمی را بیدار می کند.روح را صفا می دهد،غرور و خودخواهی را نابود می کند،نخوت و فراموشی را ازبین میبرد،انسان را متوجه وجود خود می کند.انسان گاه خودش را فراموش می کند که بدن دارد،فراموش می کند که چقدر ضعیف است،فراموش می کند که مسافرالی الله است که باید کجا برود."

رسول خدا(ص)در این باره می فرمایند:بلای بزرگ با اجر بزرگ پاداش داده می شود و هرگاه خداوند

 بنده ای  را دوست بدارد،به بلای بزرگ گرفتارش سازد .پس هرکه راضی شود،نزد خدا برای او رضا باشد و هرکه ناراضی باشد برایش غضب."

2-شهید چمران درباره ی فایده ی دوم درد می فرماید:

    "خدایا! تو را شکر می کنم که باران تهمت و دروغ و ناسزا علیه من سرازیر کردی تا در میان توفان های وحشتناک ظلم و جهل و تهمت غوطه ور شوم و ناله ی حق محو ونابود گردد ودر دامان عمیق و پر شکوه درد،سر به گریبان فطرت خود فرو برم و درد ورنج علی (ع) را تا اعماق روحم احساس کنم."

بنابراین درد وغم لازمه ی بیدار شدن، شستشو دادن فطرت از زنگارها، آلودگی ها، غبارهای غفلت، دنیا زدگی هاو گناهان است.

ادامه مطلب

دانشمند و فيزيك دان بزرگ، معتقد است كه ملل مختلف جهان از هر رنگ و نژادى كه باشند، مى توانند و بايد زير يك پرچم واحد بشريّت، در صلح و برابرى و برادرى زندگى كنند. نامبرده در اهميّت و ارزش حكومت واحد جهانى براى زندگى انسانها، تا آنجا پيش رفته است كه صريحاً مى گويد:

«حكومتهاى متعدد خواه و نا خواه به نابودى بشر منجر خواهد شد، و مردم جهان يكى از دو راه را بايد انتخاب كنند: يا بايد حكومت جهانى با كنترل بين المللى انرژى تشكيل شود، و يا حكومتهاى ملّى جداگانه فعلى، همچنان باقى بماند و منجر به انهدام بشرى گردد».⁽

2 ـ برتراند راسل

برتراند راسل، دانشمند و فيلسوف مشهور انگليسى، از لزوم تشكيل حكومت واحد جهانى به شدّت دفاع كرده و معتقد است كه عدم اجراى اين طرح، سرانجام به نابودى بشر منجر مى شود.

وى ضمن بحث مهمى در اين باره مى نويسد:

«اكنون از لحاظ فنّى مشكل بزرگى در راه يك امپراتورى وسيع جهانى وجود ندارد، و چون هم اكنون خرابى جنگ بيش از قرون گذشته است، يا بايد حكومت واحد جهانى را بپذيريم، و يا اين كه به عهد بربريّت برگرديم و به نابودى نژاد انسانى راضى شويم».^{( [15] )}

همين دانشمند در جاى ديگر، ابتدا به عامل اصلى جنگها، و تضاد منافع حكومتهاى متعدّد اشاره كرده، و سپس لزوم تشكيل حكومت واحد جهانى را بار ديگر ياد آور شده، و مى نويسد:

«مادام كه يك حكومت جهانى در دنيا وجود ندارد، رقابت براى كسب قدرت مابين كشورهاى مختلف وجود دارد. و چون ازدياد جمعيّت، خطر گرسنگى را به بار مى آورد، قدرت ملّى، تنها راه جلوگيرى از گرسنگى است . . . اين حقايق را ثابت مى كند كه دنياى علمى بدون يك حكومت جهانى، ثبات و دوامى نخواهد داشت».^{( [16] )}

3 ـ فوليتر فرانسوى

«هيچ كس براى شهرهاى خودش عظمت آرزو نكرد مگر آن كه آرزومند بدبختى و نيستى ديگران شد».^{( [17] )}

4 ـ پروفسور آرنولدتوين پى

وى كه از شخصيت هاى متفكّر انگليسى است، ضمن نطقى كه در كنفرانس صلح «نيويورك» ايراد نموده به ضرورت تشكيل حكومت واحد جهانى اشاره كرده، و چنين مى گويد:

«تنها راه صلح و نجات نسل بشر، تشكيل يك حكومت ]واحد[ جهانى، و جلوگيرى از گسترش سلاح هاى اتمى است».^{( [18] )}

5 ـ ويليام لوكا اريسون، فيلسوف آمريكايى

«ما به مملكت واحد و قانون واحد و قاضى واحد و حاكم واحد براى بشر، اعتراف مى كنيم. تمام شهرهاى دنيا، شهر ما و هر يك از جامعه بشر، ابناى شهر ما و ابناى وطن ما هستند. ما زمين شهرهاى خود را دوست مى داريم به مقدارى كه شهرهاى ديگر را دوست مى داريم».^{( [19] )}

6 ـ دانته، اديب شهير ايتاليايى

«واجب است كه تمام زمين و جماعاتى كه در آن زيست دارند به فرمان يك امير باشند، كه آنچه را مورد حاجت است مالك باشد تا جنگ واقع نشود و صلح و آشتى بر قرار شود».^{( [20] )}

7 ـ كانت، فيلسوف مشهور آلمانى

«ايجاد نظم جهانى، منوط به وضع يك قانون جهانى است. اين همان است كه مذاهب آن را خواسته اند، و اين همان است كه پيامبران از دورانى بس كهن، براى تحقّق بخشيدن به آن بپاخاستند و خروشها برآوردند، و بدين گونه خواستند روشنگر تاريكيها باشند».^{( [21] )}

میلاد منجی عالم بشریت مهدی موعود مبارکباد

ای غم، سلام آتشين من به تو، درود قلبی من به تو، جان من فدای تو.

تو ای غم بيا و همدم هميشگی من باش. بيا که مصاحبت تو برای من کافی است. بيا که می سوزم، بيا که بغض حلقومم را می فشرد، بيا که اشک تقديمت کنم، بيا که قلب خود را در پايت می افکنم.

ای غم، بيا که دلم گرفته، روحم پژمرده، قلبم شکسته و کاسه صبرم لبريز شده، بيا و گره های مرا بگشا، بيا و از جهان آزادم کن، بيا که به وجودت سخت محتاجم.

ای غم، در دوران زندگی ام بيشتر از هر کس مصاحبم بوده ای، بيشتر از هر کس با تو سخن گفته ام و تو بيش از هر کس به من پاسخ مثبت داده ای. اکنون بيا که می خواهم تو را برای هميشه بر قلب خود بفشرم و در آغوشت فرو روم، بيا که دوستی ﺑﻬتر از تو سراغ ندارم، بيا که تو مرا میخواهی و من تو را می طلبم، بيا که کشتی مواج تو در دريای دل من جا دارد، بيا که دل من همچون آسمان به ابديت و بی ﻧﻬايت اتصال دارد و تو می توانی به آزادی در آن پرواز کنی.

١٨ اکتبر ١٩٦٠

بقیه اینجا

من در آغاز راه آموختن مردی را به خاطر می سپارم که نیاموخته بود خدا را می توان گاه به سبب کسب اعتبار عیان ساخت و اگر زمان مساعد یکتاپرستی وسر نهادن در برابر فرامین او نبود  می توان در یکی از حفره های ذهن پنهانش ساخت.

کسی که به دوردست ها می نگریست اما التهاب فردا او را از مسئولیت امروز رها نمی ساخت .

کسی که دریافته بود زمین اقامتگاه چند روزه است و آدمی مسافر ، مسافر دل بستن نمی داند ، باید خوب زندگی کرد اما دل سپردن رفتن را سخت می کند حال آنکه دل کندن و رفتن قسمتی از سفر است .

وقتی او اینگونه به دنیا نگاه کرد دیگر مسئولیتش محدود به زیر سقف خانه چند متری اش نشد .

اینچنین بود که از هم محلی گرفته تا مردمان شهرهای دور همسان عزیزان و هم خونانش شدند.

در قانون او هیچ کس غریبه نبود و تنها به بهانه هم نام و هم خون نبودن نمی توانست به سردی و سکوت از کنار آنان عبور کند . او هرگز دامان به ننگ تنها برای خود زندگی کردن نیالود.

باید به خاط بسپارم شهادت به وجود پروردگار مسئولیت می آفریند و مسئولیت ، شجاعت می طلبد .

نمی شود از خدا سخن گفت او را عبادت کرد اما مخلوقاتش را به فراموشی سپرد.

نویسنده:ترجیحا؟

مدتیست در سفرم و دور از بازچمرانم

در کشاکش حیات آنگاه که شعله های بی رحم زندگی بر دل بیتاب و ضعیفم می کوبند تو را به یاد می آمورم و به شوق عشقی که در دل تو بود و تو را به شکوه ابدیت رساند،آرام می گیرم و توان ادامه دادن می یابم.